عدم توجه به نظام شهری و نحوه پراکنش مراکز و کانون های شهری در پهنه سرزمین از یک سو و رشد شتابان شهرنشینی از سوی دیگر به گسیختگی و عدم انسجام در ساختار فضایی منجر خواهد شد. در چنین شرایطی بسیاری از سیاست های توسعه در سطح ملی و منطقه ای کارآمدی خود را از دست داده و نتایج مورد انتظار را به همراه نخواهند داشت. در این مقاله به بررسی و تجزیه و تحلیل نظام شهری استان آذربایجان شرقی با استفاده از مدل ها و تکنیک های رایج در زمینه نظام های شهری مانند تاکسونومی عددی، قانون رتبه- اندازه، مدل حد اختلاف طبقه ای، ضریب آنتروپی و شاخص های نخست شهری پرداخته شد. روش تحقیق به صورت توصیفی- تحلیلی بوده است. ابتدا داده های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و سپس نتایج تحقیق با نرم افزارهای GIS، SAS،Excel ترسیم شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که توزیع فضایی شهرها و جمعیت شهری در سطح استان آذربایجان شرقی نامتوازن است. شهر تبریز با داشتن عملکردهای متنوع و گسترده و حوزه عملکردی قوی همواره از موقعیت ممتاز ملی و منطقه ای برخوردار بوده و با جذب جمعیت نواحی اطراف به صورت یک شهر مسلط موجب ناموزنی نظام شهری استان شده است.

مقدمه: اتومایکوزیس مایکوزی دارای حالات بالینی حاد - تحت حاد و یا مزمن در کانال گوش و احیانا لاله گوش می باشد که با بروز درد، التهاب، ترشح، چرک، خارش و کاهش قدرت شنوایی به علت تشکیل توده ای از عناصر قارچی در مجرای گوش تظاهر می کند. انواع متفاوتی از قارچ های کپکی شفاف و رنگی، مخمرها، شبه مخمرها و به ندرت درماتوفیت ها با منشا اگزوژن و یا اندوژن در اتیولوژی این مایکوز دخیلند. در این مطالعه شناسایی عوامل اتیولوژیک اتومایکوزیس، شرایط زمینه ساز بروز عفونت و توزیع سنی و جنسی بیماری با هدف یافتن الگوی این مایکوز در منطقه مورد نظر بود.روش کار: این مطالعه توصیفی از سال 1385-1387 بر 53 بیمار در مرکز تحقیقات بیماری های عفونی و گرمسیری دانشگاه علوم پزشکی تبریز انجام شد. از بیماران مراجعه کننده به متخصصان گوش و حلق و بینی که از نظر بالینی مشکوک به ابتلا به اتومایکوزیس بودند؛ پس از ثبت اطلاعات بالینی و اپیدمیولوژیک در جداول مربوطه، نمونه برداری از توده موجود در کانال گوش، و همچنین چرک، ترشحات و پوسته های احتمالی موجود در گوش با استفاده از اسپیکولوم مخصوص به عمل آمد. نمونه های برداشته شده بلافاصله در ظرف های استریل در پیچ دار شماره گذاری شده به آزمایشگاه تخصصی قارچ شناسی ارسال می شد و آزمایش های مستقیم و کشت در سه سری در محیط های اختصاصی به منظور تشخیص عوامل قارچی و تعیین جنس و گونه آنها انجام گرفت.نتایج: بر اساس نتایج این مطالعه از 53 مورد نمونه برداری از بیماران مشکوک به اتومایکوزیس، 43 نفر دارای عناصر قارچی در نمونه های بالینی بودند. شایعترین عوامل بیماری شامل آسپرژیلوس نیجر (40 مورد)، آسپرژیلوس فومیگاتوس (3 مورد) و کاندیدا آلبیکانس (2 مورد) بودند و در گروه سنی 40-49 ساله بیشترین موارد تمرکز عفونت مشاهده شد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه با نتایج سایر مطالعات انجام یافته در ایران، کشورهای مجاور و سایر نقاط جهان از نظر نوع قارچ اصلی عامل عفونت (آ. نیجر) مشابهت دارد و سایر تشابهات و تفاوت های اصلی اپیدمیولوژیک بروز این مایکوز در این منطقه را مشخص می نماید.

زمینه و هدف: کوتاهی قد مشکل شایع متخصصین کودکان و شایعترین علت ارجاع به اندوکرینولوژیست های اطفال می باشد. اگرچه اغلب کودکانیکه به علت کوتاهی قد ارجاع می شوند کودکان طبیعی هستند که دچار انواع غیر پاتولوژیک کوتاهی قد می باشند، با اینحال در مواردی ممکن است کوتاهی قد تنها تظاهر آشکار یک اختلال اندوکرین یا بیماری سیستمیک باشد. این مطالعه به منظور ارزیابی وضعیت بیماران ارجایی به کلینیک اندوکرینولوژی کودکان و تعیین علل کوتاهی قد در میان آنها انجام گرفت.روش مطالعه: در این مطالعه 379 کودک و نوجوان که به علت کوتاهی قد به کلینیک اندوکرینولوژی اطفال ارجاع شده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. پس از ارزیابی کامل بالینی و پاراکلینیکی و در صورت نیاز درمان مناسب، بیماران حداقل به مدت شش ماه پیگیری شدند.یافته ها: از 379 بیمار بررسی شده با میانگین سنی9.7±3.7  سال، 192 مورد (7/50%) پسر و 187 مورد (3/49%) دختر بودند (066/P=0). تعداد 132 نفر (8/34%) از کل بیماران اصلا کوتاه نبودند، 130 مورد (3/53%) از بیماران کوتاه دچار انواع غیر  پاتولوژیک کوتاهی قد (فامیلی یا سرشتی) بودند، در 5/11% موارد علت واضحی برای کوتاهی قد یافت نشد و 8/9% کودکانی بودند که با اختلال رشد داخل رحمی متولد شده بودند. سایر علل عبارت بودند از کمبود هورمون رشد، هیپوتیروئیدی، دیسپلازی اسکلتی، سندرم ترنر، سوء تغذیه، و تعدادی علل متفرقه.نتیجه گیری: تعداد زیادی از کودکان و نوجوانانی که با شکایت کوتاهی قد به کلینیکهای غدد اطفال ارجاع می شوند اصلا کوتاه قد نیستند. در میان آنهایی که کوتاه هستند بیش از نیمی از آنها دچار انواع غیر پاتولوژیک کوتاهی قد می باشند.

در این مقاله ضمن برآورد خط فقر غذایی برای مناطق شهری و روستایی استان آذربایجان شرقی با استفاده از اطلاعات درآمد و هزینه خانوارهای شهری و روستایی در سال 1374 شاخصهای مهم فقر ارایه شده است. همچنین در این تحقیق با استفاده از سیستم تقاضای هزینه های خطی به برآورد کششهای قیمتی و درآمدی اقلام عمده هزینه خانوار پرداخته شده است. گر چه شاخص شکاف فقر به طور سنتی میزان اعتبارات لازم برای ریشه کنی فقر را مشخص می کند، لکن مطالعه تقاضای مصرفی خانوارها از طریق کششهای درآمدی و قیمتی بیانگر این واقعیت است که خانوارهای فقیر سهم کوچکی از افزایش درآمدشان را به خرید کالاهای خوراکی اختصاص می دهند و در نتیجه زدودن فقر غذایی به مراتب مشکل تر و پر هزینه تر از زدودن فقر مالی خواهد بود.

افزایش تولیدات دامی و مدرنیزه کردن دام پروری در ایران، نیازمند انتقال آخرین اطلاعات و دانش پرورش دام و شیوه های نوین مدیریتی در میان کشاورزان از طریق کانال های ارتباطی و منافع مختلف است. فرموله کردن یک راهکار ارتباطی موثر با هدف پیشرفت و توسعه دام پروری، نیازمند شناخت کامل رفتار ارتباطی کشاورزان است. استان آذربایجان شرقی به منظور بررسی رفتار ارتباطی کشاورزان انتخاب شد. در پژوهش حاضر، این که کشاورزان به چه مقدار و با استفاده از چه کانال ها و منابعی اطلاعات درباره فناوری های دام پروری را دریافت می دارند و به چه میزان و با استفاده از چه کانال ها و منابعی با عاملین انتقال فناوری (مروجین) به منظور کسب اطلاعات در خصوص فناوری های دام پروری ارتباط برقرار می کنند، بررسی گردید. برای مطالعه رفتار ارتباطی کشاورزان، یک نمونه 154 نفری از کشاورزان هشت روستا (چهل روستا از مناطق دشت های مرتفع و چهار روستا از مناطق دشت های پست) با بهره گیری از روش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی دو مرحله ای انتخاب شد. گردآوری داده ها با کمک پرسش نامه از پیش آزمون شده انجام گرفت. به منظور تجزیه و تحلیل آماری، معیارهایی همچون فراوانی ها بر حسب تعداد و درصد، و نیز میانگین و ضرایب هم بستگی به کار رفت و تجزیه رگرسیون چندگانه انجام شد. طبق یافته های این پژوهش، بیشتر کشاورزان (98%) از نظر مقدار اطلاعات کسب شده (درونداد اطلاعات) در سطح پایین طبقه بندی شدند. مقدار اطلاعات به دست آمده (درونداد اطلاعات) به طور معنی داری در سطح احتمال یک درصد دارای همبستگی مثبت با متغیرهای ارتباطی شامل میزان اطلاعات دام پروری و پذیرش فناوری ها (برونداد اطلاعات)، ارتباط درون سیستمی کشاورزان، ارتباط کشاورز – پژوهنده، ارتباط کشاورز – مروج و دیگر متغیرهای اجتماعی – اقتصادی نظیر سطح تحصیلات، وضعیت تحصیلی خانواده و قابلیت دسترسی به امکانات تولیدی بود.

مختصات ژئوپلیتیکی، ویژگی های متمایز اقلیمی و فرهنگی، روندهای متفاوت توسعه و محیط امنیتی متفاوت باعث شده تا استان های کشور و به طور خاص آذربایجان شرقی به لحاظ شاخص های توسعه یافتگی و روندهای محیطی با مسائل متمایزی مواجه باشند. بر این مبنا هدف اصلی این پژوهش، شناسایی مهم ترین مسائل توسعه استان و نیز تحلیل شبکه ای و نسبت سنجی بین مسائل به لحاظ تأثیرگذاری و تأثیرپذیری و نهایتاً دستیابی به مسائل کلیدی (به عنوان موانع اصلی پیشرفت و توسعه استان) است. در این چارچوب به لحاظ روش شناختی علاوه بر بررسی اسنادی موضوع، تحلیل کیفی و مصاحبه عمیق با 65 نفر از مدیران و نخبگان ارشد استان در چهار طیف سازمان‎های دولتی و بخش خصوصی، نهادهای عمومی و نخبگان دانشگاهی و فعالان مدنی مبنا قرارگرفته و از تکنیک تحلیلی «ماتریس تأثیر متقابل» و نیز دو نرم افزار یوسی نت (UCINET) و Micmac)) و روش تجزیه وتحلیل ساختاری یا شبکه ای برای شناسایی الگوی روابط مؤلفه های کلیدی مؤثر بر توسعه و پیشرفت استان استفاده شده است. یافته های پژوهش در محور تأثیرگذاری تأثیرپذیری مسائل و بر مبنای ماتریس 39*39، به ترتیب در چند طیف؛ متغیرهای تأثیرپذیر، متغیرهای تأثیرگذار، متغیرهای دو وجهی، متغیرهای میانجی و نهایتاً متغیرهای کلیدی مفهوم‎بندی گردیده و در چارچوب تحلیل شبکه ای، عوامل کلیدی مؤثر بر توسعه استان به لحاظ میزان تأثیرگذاری به این ترتیب شناسایی شدند: 1) ساختار متمرکز اداری و اختیارات محدود منطقه‎ای، 2) اقتصاد دولتی و رانتی، 3) غفلت از ظرفیت‎ها و فرصت‎های ژئوپلیتیکی استان، 4) رویکرد امنیتی مرکز به آذربایجان، 5) بی توجهی دولت به سرمایه گذاری های زیرساختی، 6) تحریم ها و بحران اقتصادی کشور، 7) چند پارچگی نظام مدیریتی استان و شهرستان، 8) توسعه نامتوازن و نابرابر درون استانی، 9) انسداد در گردش نخبگان، مدیران و فقدان احزاب مستقل، 10) فساد و تخلفات مالی و مدیریتی کارگزاران استان.